Nele Lijnen, de kersverse Vivant-senator, reageerde in het Belang van Limburg op mijn blogpost over haar. Of toch op één onderdeel ervan.
“Ze [...] heeft een stokpaardje: vrouwvriendelijkheid. Wat op de weblog van een jong-VLD-lidje meteen een wat zure oprisping opleverde: ik vrees dat zij één van die vrouwen is die zal pleiten voor positieve discriminatie. Lijnen kijkt op. Ik ken die jongen niet, maar ik kan hem geruststellen. Het heeft niks met emancipatie te maken. En wat vrouwvriendelijk is, is goed voor de hele maatschappij.”
Best wel leuk, zo’n reactie. Al citeert de journalist me natuurlijk buiten context en verwijst wat negatief naar mij als “jong-VLD-lidje” dat “zure oprispingen” heeft. Die heb ik inderdaad, maar dat komt vooral door een tekort aan liberale reflexen in deze maatschappij. En liberalisme gaat om vrijheid, daar valt ook gelijkheid onder. Ik ben per definitie dus voorstander van vrouwvriendelijkheid. Net zoals ik per definitie voorstander ben van manvriendelijkheid. Ik ben dan ook tegenstander van elke vorm van onterechte discriminatie, zowel positief als negatief.
Mevrouw Lijnen reageert dat het met emancipatie niets te maken heeft. Vreemd, emancipatie is het op gelijke voet brengen van man en vrouw. Daar ben ik honderd procent voorstander van. Het enige waar ik tegen fulmineerde is het geven van meer rechten aan één groep, of dat nu mannen of vrouwen zijn.
Maar mevrouw Lijnen’s reactie lijkt te stellen dat ze geen voorstander is van positieve discriminatie. Immers, vrouwvriendelijkheid is volgens haar goed voor de hele maatschappij en even verder in het interview zegt ze dit: “Vrouwvriendelijk betekent eigenlijk vriendelijk voor de hele maatschappij. Vrouwen moeten kunnen werken, mannen moeten kunnen werken, gezinnen moeten keuzes kunnen maken.”
en
“Ik stem niet per definitie voor een vrouw. Mijn boodschap is altijd geweest: stem voor kwaliteit en dat is nog altijd het Vivant-idealisme dat ik nooit uit het oog zal verliezen.”
Goed. Dat is een pleidooi tégen positieve discriminatie. Mijn vrees over Nele Lijnen was kennelijk onterecht. Zoals ik in mijn vorige blog over haar schreef, wist ik niet goed wat ze met vrouwvriendelijk wou zeggen. Maar in feite pleitte mevrouw Lijnen voor een maatschappij waarin mensen ongeacht van hun geslacht keuzes kunnen maken en vrij zijn. Daar kunnen we enkel voorstander van zijn.
Nog even tot slot over het artikel zelf. Onderstaande paragraaf vond ik heel interessant.
“Ene Chris Demeyere, een lokaal jong-VLD-lid dat blijkbaar een weblog bijhoudt, was na jouw persconferentie wel meteen kritisch. Positieve discriminatie, schreef hij, is de ergste discriminatie van allemaal want men stelt dat vrouwen hulp nodig hebben omdat ze het alleen niet zouden kunnen.”
De journalist heeft mijn idee daarrond zeer correct geparafraseerd. Maar toch lijkt het mij dat hij me in een negatief daglicht wilde stellen. “jong-vld-lidje” “zure oprispingen” “dat blijkbaar een weblog bijhoudt”… Overigens is zijn verwijzing naar “lokaal jong-VLD-lid” ook wat vreemd. Ik woon in West-Vlaanderen, en daar ben ik dus wel een lokaal Jong VLD-lid, maar niet in Limburg, dus waar die lokaal op slaat…
De citaten komen uit het Belang van Limburg (datum onbekend)
© 2006 Concentra Uitgeversmaatschappij n.v.
{ 1 comment… read it below or add one }
datum: 18 maart 2006