Na elke verkiezingsoverwinning of -nederlaag stel me altijd de volgende vraag: “Heeft de winnaar gewonnen of heeft de verliezer verloren?”. Dat lijkt exact hetzelfde te zijn, maar is het zeker niet. Men kan voor A stemmen omdat men A nu eenmaal het beste vindt of men kan voor A stemmen omdat men B absoluut niet aan de macht wil zien.
Barack Obama werd verkozen op de eerste manier. Een groot deel van zijn kiezers, de media en de internationale gemeenschap gelooft echt dat Obama het grote verschil zal maken. Hij gaat nu al de geschiedenis in als eerste zwarte president en als één van de meest gehypete presidentskandidaten ooit. En dat is eigenlijk niet zo goed voor Barack Obama.
Is er een probleem in de V.S.? Niet voor lang meer! De Obamessiah zal het allemaal oplossen, de kreupelen doen lopen, de blinden doen zien, de economie gezond maken en de oorlog stopzetten. Hij moet de problemen, waarvan sommige decennia geleden begonnen, nu maar even snel oplossen.
Ondertussen heeft Amerika een gigantische staatsschuld, twee oorlogen die beide meer geld en troepen nodig hebben en is er een wereldwijde financiële crisis. En de doos van Pandora is nog niet volledig open. In elke normale situatie zou de president een crisis-manager zijn. Maar deze president wordt aanzien als de man die alles beter zal maken, met een congres dat zijn beslissingen zal steunen.
Hij zal natuurlijk universele gezondheidszorg invoeren, zonder de belastingen te verhogen of de kwaliteit te doen zakken. Hij zal het energieprobleem oplossen, zonder toe te laten dat men gaat boren in Alaska of Utah of andere natuurgebieden. De troepen zullen Irak en Afghanistan verlaten en daar zal na hun vertrek niét meteen een burgeroorlog uitbreken die wel eens de grote oorlog van het midden-oosten kan worden. De economie zal hij onmiddellijk rechttrekken zonder Reaganomics te gebruiken want die vereisen dat men eerst door de crisis heen gaat… En de financiële crisis lost hij wel op door lood in goud te veranderen.
Zelfs in een gunstig economisch klimaat en zonder gigantische overheidsschuld zou dit een bijna onmogelijke opdracht zijn.
Maar hoe zou hij dit dan moeten aanpakken als hij dan toch voor het goud gaat?
Eerst en vooral moet hij de goodwill die de wereld hem bij bakken aanbiedt handig gebruiken om de huidige internationale crisissen aan te pakken. Afghanistan en Irak hebben nood aan troepen, maar waarom zouden dat grotendeels Amerikaanse moeten zijn, en waarom zou dat alles met Amerikaans geld moeten betaald worden? Als hij eerlijk en oprecht vraagt om hulp krijgt hij die waarschijnlijk. Vooral als hij erop drukt dat hij de “fouten” van zijn voorganger wil ongedaan maken.
Ten tweede moet hij de interne financiële crisis aanpakken, onderandere door de macht van de FED te beperken, de belastingen te verlagen en dan vooral voor ondernemers en bedrijven, protectionisme af te schaffen en drastisch te knippen in het overheidsbudget.
Als hij niet slaagt in zijn opzet krijgen we over 4 jaar een campagne voor zijn herverkiezing met als slogan: “But it wasn’t his fault!”
