Dit artikel op de site van de Standaard was deze ochtend bijna verantwoordelijk voor een kop thee die op de grond belandde. Gelukkig vond ik net mijn evenwicht terug, wat niet kan gezegd worden van de markten als dit voorstel erdoor komt.
Het artikel verwijst naar de huidige crisis en de mogelijke gevolgen. Waarschijnlijk klopt het inderdaad dat na de financiële sector andere sectoren ook problemen zullen ondervinden. En de auto-industrie is één van de meest recessie-gevoelige sectoren. Maar de “oplossing” die voorgesteld wordt door een econoom is compleet fout.
Net nu de wereld eindelijk de fouten en ellende van de decennia van Keynesianisme inzag, komt er opnieuw een pleidooi voor overheidsinterventie en regulering. Wat is het volgende, prijszetting? Deze redenering zou nog verdedigbaar (maar toch fout) zijn indien de markten dit zichzelf hadden aangedaan, maar zoals ik al eerder aanhaalde is deze crisis en zeker de intensiteit ervan, veroorzaakt door de overheid.
Wat heeft het voor zin om de eigenlijke verantwoordelijken méér macht te geven? In de jaren dertig heeft de ingreep van de overheid in de USA de crisis met 7 jaar verlengd. In een goed werkend financieel systeem is een kleine crisis iets waar je even door moet, maar na korte tijd gaat alles weer goed en is de markt gezonder dan ooit. Overheidsinterventie maakt de crisissen loodzwaar, en is vaak de oorzaak van de ergste gevolgen.
Nu krijgen zelfs banken die perfect solvabel zijn geldinjecties van de overheid. Nogal wiedes, als de overheid dan toch geld uitdeelt kan je even goed in de rij gaan staan. De overheid heeft de facto twee bedrijven onder haar controle geplaatst, zonder zich te engageren om na de crisis de aandelen opnieuw, met een winst, te verkopen.
Deze economische crisis zal voorbij gaan, maar het puin en de rotzooi ervan kunnen nog decennia aanslepen. Vreemd genoeg wordt dat puin en die rotzooi veroorzaakt door de “redders”.
