Gasdeal

Een deal met een behoorlijk luchtje aan heeft het gasprobleempje van Rusland en Oekraïne opgelost. Rusland’s Gazprom gaat het gas voor Oekraïne mengen met goedkoper gas en Oekraïne gaat akkoord om het dubbele van de vorige prijs te betalen, nog altijd slechts half zoveel als Gazprom van plan was om te vragen.

De snelle interventie is er vooral gekomen door protest van andere afnemers van Gazprom die door de verminderde druk op de pijpleiding problemen hadden met de levering. Toen een aantal Europese landen in de problemen kwam, moest Gazprom zich reppen om alles snel in orde te brengen. Immers, de infrastructuur die door Oekraïne loopt en Oekraïne bevoorraadt is ook essentieel voor andere landen. En laten die landen nu wel degelijk alternatieven hebben. Het bijna-monopolie van Gazprom is op zijn knieën gedwongen door… het doembeeld van de vrije markt. Ofwel moest het de problemen met Oekraïne snel oplossen, ofwel verloor het gigantische bedragen van andere klanten. In feite is de monopolist verslagen door het dreigen van de markt. Het is immers niet bepaald moeilijk voor een aantal Europese landen om over te schakelen naar een meer betrouwbare leverancier.

Voor Gazprom was het een enorm PR-fiasco. Niet omdat we allemaal zo enorm veel van Oekraïne houden, maar omdat door haar ondoordachte handelen een onbetrouwbare leverancier werd voor andere landen. En dat kan je in WEST-europa maar beter niet proberen. The Economist vraagt zich af of Rusland het felbegeerde imago van betrouwbare, niet-islamitische energieverschaffer nu nog kan bereiken…

Tegelijkertijd vraag ik me af waarom we zo nodig al dat gas uit Rusland nodig hebben. Ik hou niet van gas. Het is NIET milieuvriendelijk, het is NIET goedkoop, de leveringen zijn NIET honderd procent betrouwbaar, de prijzen zijn NIET stabiel en we zijn ervoor afhankelijk van een gebied dat af en toe nog apparatsjik- en Soviet-neigingen heeft. Waarom gebruiken we niet gewoon de veel schonere en goedkopere energiebron die we hebben? Kernenergie.