Het einde van het Vlaams Kartel was een politieke aardbeving. Het ging ook lijnrecht in tegen wat ik verwacht en voorspeld had. Nu had ik dat voorspeld vanuit een bepaald idee, namelijk dat CD&V zou doen wat logischerwijs voor hen electoraal het beste was. Dat deden ze niet. Niemand maakt mij wijs dat ze zélf denken dat dit de beste keuze is. Dit is dan ook geen verstandige en weloverwogen stap die rekening houdt met risico’s en kansen. Dit is pure blufpoker.
Het doel van bluffen is je tegenstander overtuigen dat een strijd in zijn nadeel zou zijn. Maar wie is de tegenstander? Ik trap niet in het idee dat dit een zet naar de Franstaligen toe is. Daarvoor was een onbuigzaam en onbreekbaar Kartel immers een veel betere strategie. Het idee dat Vlamingen dit maal niét zouden plooien, was een onbekend en angstaanjagend idee in de Franstalige pers. Toegegeven, die snappen zelden wat er écht aan de hand is, maar die gestuurde en gepolitiseerde pers vormt wel de Franstalige politieke opinie. Indien de CD&V de Franstaligen wou treffen, hadden ze nooit het Kartel laten imploderen, of Kris Peeters naar voor schuiven als grote onderhandelaar, wat impliceert dat Leterme heeft afgedaan in zijn eigen partij.
CD&V heeft de strijd opgegeven en is nu bezig de schade te beperken met het oog op de verkiezingen. Ze gaan verliezen, dat is een feit. Maar misschien niet zoveel als verdiend verwacht. Hun harde Vlaamse lijn is weg, een nieuwe kopman wordt voorbereid en een overwinning tijdens de onderhandelingen, hoe klein ook, kan hun imago wat opkrikken.
Alleen zal die overwinning er niet komen. 8 oktober zal (bijna) niets opleveren. Waarom zouden de Franstaligen nu iets toegeven? Zij gaan ook naar verkiezingen en hun achterban en media geloven dat toegevingen een gevaar zijn voor België. Ze gaan er nog altijd van uit dat de enigen die BHV als een probleem zien, extremisten zijn. Een toegeving zou electoraal totaal idioot zijn, tenzij ze meer opbrengt dan ze kost.
Verwacht het absolute minimum, want een oplossing is nog niet in zicht.
