i like to use it for gmail, google reader and google docs, but i agree there are some troubles with it. That's why i love FF 3.5
De hoofddoek staat opnieuw ter discussie nu een Antwerpse school haar leerlingen verbiedt er een te dragen. Onmiddelijk boze reacties, zowel door moslims als feministen en socialisten. Het verbod zou racistisch zijn, het zou meisjes van school weghouden, het zou integratie terugdraaien en ga zo maar verder.
Voorstanders van een verbod wijzen op integratie, de hoofddoek als symbool van onderdrukking en op sociale druk.
Het gaat nooit over de hoofddoek zelf, het gaat nooit over dat lapje stof. Wel over waar dat lapje stof voor staat. In bepaalde gebieden worden meisjes zonder hoofddoek continu lastiggevallen. Fadela Amara schreef hierover het boek “Ni Putes, Ni Soumises” en legde zo een cultuur van intimidatie, verkrachtingen en geweld bloot in de verpauperde Parijse banlieus. De hoofddoek is daar zowel het symbool van onderdrukking als het enige redmiddel om het racaille niet achter je aan te krijgen.
Anderzijds wijzen heel wat moslims erop dat de hoofddoek een cultureel iets is en heel wat meisjes het gebruiken als een uiting van identiteit. Dat verklaart ook waarom het dragen van de hoofddoek enkel in het westen en in dictaturen niet verminderd. Meisjes met een hoofddoek worden niet per definitie onderdrukt.
Is de hoofddoek een symbool van onderdrukking of is het verbieden ervan net een vorm van onderdrukking?
Maar plaatsen we alles wel in het juiste perspectief? De hoofddoek is een cultureel iets, volgens sommigen een religieus is. Het keppetje van de Joden is dat ook. Het kruisbeeldje dat christenen dragen is dat ook, en de tulband van de Sikh’s al eveneens. En ik zie geen reden om een onderscheid te maken tussen die religies. Een waandenkbeeld is een waandenkbeeld, of dat zich nu uit in een hoofddoek of een kruisbeeld. Opmerkelijk dat zowat alle religies vrouwen onderdrukken natuurlijk.
Waarom zou ik de hoofddoek dan anders behandelen dan de tulband van een Sikh of het kruisbeeld van een christen of het keppetje van een Jood? Eigenlijk staan ze voor hetzelfde. Een religie die bijna altijd de gelijkwaardigheid van vrouwen miskent. Maar, en dit is belangrijk, geen van die symbool staan énkel voor die onderdrukking. Ook de hoofddoek niet. Quid hoc, ergo procter hoc klopt niét. Een moslima met hoofddoek wordt niet altijd onderdrukt. Een moslima zonder hoofddoek wordt soms wel onderdrukt. Maar een meerderheid van de moslima’s die onderdrukt worden, draagt de hoofddoek.
Wat nu? De hoofddoek is een zeer geladen symbool maar het is niet exclusief een symbool van onderdrukking. Het dragen van de hoofddoek op een publieke plaats kan volgens mij dan ook niet verboden worden. (waarmee ik niet zeg dat een symbool van onderdrukking dan wél moet verboden worden)
Maar dat maakt niets uit in dit geval. Het gaat hier niet om een publieke plaats maar om een school. Een school mag een reglement opleggen en mag daar kledingvoorschriften in plaatsen. Een orthodoxe Jood mag gevraagd worden zijn keppetje af te zetten in de school, een moslima mag gevraagd worden haar hoofddoek uit te doen, een koptische christen mag gevraagd worden het grote kruisbeeld rond zijn/haar nek af te leggen. Niet mee akkoord? Dat is dan heel spijtig. Er is vrijheid van onderwijs, start gerust een school waar dit alles wél mag.
De hoofddoek is een lapje stof. Het verdient niet meer respect, maar ook niet minder.
De Vlaamse regeringscoalitie zal bestaan uit CD&V, SP.A en N-VA. Dat is een opmerkelijk resultaat. Ik verwachtte CD&V, Open Vld en N-VA. Een rechtse coalitie die werk kon maken van de crisis en een Vlaanderen dat op haar strepen stond.
Ik ontken dan ook niet dat ik verbijsterd was over de uitspraken die een aantal andere partijleden deden over de N-VA. Een rechtstreekse aanval op een mogelijke coalitiepartner zet kwaad bloed. Bovendien was hetgene gezegd werd ook pure nonsens. “Allemaal bang zijn van de grote boze flamingant”. De N-VA als coalitiepartner stond al duidelijk vast voor CD&V. We hebben de keuze heel wat makkelijker gemaakt. Misschien was dat ook de bedoeling?
Het zou echter naïef zijn om te denken dat de uitspraken tegen de N-VA zo doorslaggevend waren. Vanuit CD&V perspectief was het strategisch een zeer slimme zet.
De Vlaamse regering wordt volledig assymetrisch tegenover de Federale. Enkel de CD&V zit in beide. Dat zorgt ervoor dat CD&V behoorlijk wat macht krijgt. Open Vld moet oppositie voeren op Vlaams niveau, maar tegelijkertijd niet te hard zijn voor de federale coalitiepartner. CD&V kan SP.A en N-VA ook wat onder druk zetten, er staat immers een mogelijke vervanger klaar… Verdeel en heers heet men zoiets.
Dat spelletje moet Open Vld niet meespelen. We zijn niet het pionnetje van CD&V. Wat nu telt is een herbronning, oppositie voeren. Er staan heel wat jonge mensen klaar om er hun schouders onder te zetten. Een aantal mensen met een bekende achternaam worden uitgelachen in de media, maar kunnen en zullen zich nu bewijzen. Open Vld moet op nieuw de liberalen worden. In 1999 waren we de partij die inging tegen het establishment, tijd om opnieuw de partij van de verandering te worden.
Hervormer?
Op 12 juni hield
Iran een verkiezing. De zittende president
Mahmoud Ahmedinejad nam het op tegen de hervormingsgezinde politicus
Mir-Hossein Mousavi. Mousavi’s boodschap was verandering, hervorming, “big change”. Hij wil de zedenpolitie afschaffen, meer rechten voor vrouwen, vrije meningsuiting toelaten en onderhandelen met de V.S.
Ondanks de enorme steun die hij geniet bij jongeren, vrouwen en stedelingen, haalde zijn tegenstander officieel 62 procent van de stemmen. Mousavi beweert zelf dat Ahmedinejad (of een aanhanger) de verkiezingen liet vervalsen en riep zichzelf al tot winnaar uit. Woedende Mousavi-aanhangers trokken de straat op en raken slaags met de ordediensten. Via twitter komen berichten over doden en gewonden, willekeurige arrestaties en een massale mobilisatie.
Mousavi weerspiegelt de hoop van de Iraanse jeugd. Hoop op een toekomst zonder strikte Islamitische wetgeving en geheime politie, hoop op vrije meningsuiting en echte democratie, hoop op vrijheid. Die hoop is zonder twijfel terecht en foto’s op het internet doen denken aan de oranje revolutie, Tien An Men en de bijna-revolutie in Libanon voor Hezbollah daar de macht greep. Vreemd eigenlijk dat Mousavi de grote hervormer is. Hij was een vertrouweling van ayatollah Khomeini, een havik tijdens de oorlog tussen Iran en Irak en verantwoordelijk voor de moord op meer dan 30 000 politieke gevangenen in de jaren 80. Is hij tot inkeer gekomen? Is hij een opportunist? Is hij een pion van de geestelijken om zogezegd tegen hun zin in hervormingen door te voeren die deze generatie opnieuw rustig houden? Tonnen crackpot theories gaan al de ronde. Maar wat nu gebeurt in Iran is nu al historisch.
Onderdrukking leidt sowieso tot een explosie, tot volksopstand. De geestelijken zullen nu de volkswoede misschien kunnen bedwingen, maar slechts voor een tijdje. En dat ten koste van harde repressie die voormalige neutrale gezinnen zal treffen, leed zal veroorzaken en enorm veel aandacht trekt naar het gebrek aan erkenning van de mensenrechten in Iran. Over een paar jaar zijn er opnieuw relletjes en de repressie zal meer en meer mensen betrekken in de uiteindelijke revolutie.
De logische stap die de geestelijken, de eigenlijke dictatoriale leiders van Iran, nu moeten zetten, is een kleine toegeving. Schaf de gehate zedenpolitie af, geef vrouwen wat meer rechten… en zo kunnen ze de nieuwe generatie nog wel koest houden. Mousavi’s verleden maakt tot de “best of the worst” van hun mogelijke bondgenoten en Ahmedinejad is een ongeleid projectiel.
Ik hoop dat ze dat niét doen. Ik hoop dat ze weigeren te buigen. Want als ze nu niet buigen zullen ze uiteindelijk barsten en dan kunnen kleine toegevingen de theocratische dictatuur niet meer redden…
Foto’s van de protesten vindt u op http://tehranlive.org/
In maart waagde ik me aan een aantal voorspellingen over de voorbije verkiezingen. Eigenlijk herhaalde ik vooral wat ik in oktober en januari had gezegd. En… ik zat er ferm naast.
Wat was hét thema van deze verkiezingen? Over welk thema? De crisis? Communautair? Niets van dat alles. Letterlijk. Deze verkiezingen hadden geen enkel inhoudelijk thema, het ging om de éne grote persoon die elke partij naarvoor schoof. Partijen zonder sterke kopman, of zonder eendracht, moesten eraan geloven. De kiezer hield ook niet van drama of strubbelingen.
Ik voorspelde dat CD&V niet zoveel zou verliezen, dat kiezers het politieke drama niet aan de CD&V zouden aanwrijven. Understatement, CD&V haalt een heel goede score… Dat komt enerzijds omdat Van Rompuy de meubelen gered heeft na het ontslag van Leterme, anderzijds door de sterke kopman Kris Peeters die vertrouwen en dynamiek uitstraalt.
Open Vld, mijn eigen partij, deed het historisch slecht. Ik bleef tot een uur of twee na de eerste resultaten geloven dat het tij wel zou keren. Er zijn heel wat mogelijke oorzaken, maar dat is voor een ander artikel. Ik ben wat té betrokken bij deze partij om het in enkele zinnetjes te doen.
Ik sloeg ook de bal mis bij LDD. Ik zag hen makkelijk de 10 procent halen en zelfs SP.A naar de kroon steken. Uiteindelijk scoorden ze heel slecht in vergelijking met wat ze konden halen. De zaak Vijnck is daar misschien de oorzaak van, de privé-detectives misschien ook. Maar misschien heeft Jean-Marie zijn eigen top wel bereikt. Misschien is dit wat hij op zijn eentje kan halen en zal hij niet veel groter worden dan 7 procent zonder nieuwe, gedreven politici die stemmen trekken.
SP.A zakt verder. Ik dacht aan een lichte stijging en kreeg opnieuw ongelijk. SP.A slaagde er niet in de crisis uit te spelen. Een boegbeeld hebben ze nog altijd niet en hun campagne liep wat mank. SP.A wordt meer en meer een partij van de steden, bevolkt door bobo’s en zonder raakpunt met hun historische achterban, behalve via het ABVV. Maar, zoals Bert Anciaux glunderend voor de camera zei: ze krijgen versterking. De briljantste, meest gehaaide politicus van de voorbije 10 jaar komt terug, al is het achter de schermen. Steve, de communicator, Stevaert. Was ik een socialist, ik zou waarachtig enthousiast worden.
Ik had wel gelijk over Vlaams Belang, al geef ik grif toe dat ik wat vaag was en dat zo’n gigantisch verlies ook mij verbaasde. Waar is de nieuwe generatie? Waar is de nieuwe boodschap? Gaan ze de mosterd halen uit het verleden of bij de PVV in Nederland? Geen van die twee zouden werken. Grondig herbronnen en een nieuwe ploeg.
Het wordt bijna pijnlijk, maar ik vergiste me ook over N-VA. Nét de kiesdrempel halen was mijn voorspelling. U hebt ook de cijfers gezien… Kan het zijn dat Vlaamsgezindheid niet vies meer is? Is hun programma sterker en beter geworden? Of was het de uitspraken van Reynders over Vlamingen in Brussel? Ik vermoed dat het opnieuw gaat om personen. Bart Dewever is het gezicht van de partij maar de andere mandatarissen blinken uit in het parlement én hebben jarenlang een lokale basis opgebouwd. Een basis die gerecupereerd wordt van de oude VU.
SLP doet het slecht en dat had ik voorspeld. Dat kon natuurlijk het kleinste kind. Ze zijn de enige partij in hun spectrum, maar hun mogelijke kiezerskorps is wel héél klein. De oplossing? Niet nog een naamsverandering maar wat meer personen met uitstraling.
Groen! scoorde zoals ik het verwachtte. De partij heeft nood aan geloofwaardige kopstukken die niet omwille van de politieke correctheid elke 4 jaar worden vervangen. Begin ook eens om het linkse uniform af te werpen mensen, een kostuum (zonder das dan maar) is echt geen foute keuze.
Ik deed ook een aantal coalitievoorspellingen, maar die gingen er allemaal van uit dat LDD fors zou stijgen en Open Vld en CD&V zowat even groot werden.
Beste Vlaamse universiteiten: hou dat eredoctoraat politicologie nog maar even in de schuif…
4 juni 1989
